Rozdział 7

Oczami Asi:

Po prostu mnie zatkało. Harry mnie kocha. Bardzo mnie to cieszyło, ale ja nie miałam pewności co właściwie czuję. Bo Jacka na pewno nie kochałam. Był dobrym przyjacielem, pochodził z Polski, a jego ojciec był moim szefem. Miło się z nim spędzało czas oraz lubił to co ja. Ale to nie miłość.

- Wiesz... ja nawet nie wiem co powiedzieć.- Spojrzałam na chłopaka. Patrzył w podłogę.

- Rozumiem, że wolisz tego gościa, ale chciałem, żebyś wiedziała co czuję.- Tym razem on spojrzał na mnie. Miał łzy w oczkach.

- On ma na imię Jacek i nic do niego nie czuje. To tylko przyjaciel, który kocha deskorolkę tak samo mocno jak ja.

- Więc nie chodzisz z nim? I nie chcesz?- Zapytał z nadzieją.

- Nie. Ale nie jestem pewna co czuje do ciebie.

- Och. Ale mam jakieś szanse?

- Jasne. Spędźmy ze sobą trochę czasu. Zobaczymy co z tego wyjdzie.- Posłałam mu wesoły uśmiech.

- Jestem jak najbardziej za.

Nie wiem z czego, ale zaczęliśmy się śmiać. Potem został u mnie do 20.

Oczami Natalki:

Siedziałam na łóżku u siebie w pokoju. Chociaż może trudno to nazwać moim pokojem skoro nigdy w nim nie spałam. Zawsze spałam u Liama. W każdym razie miałam włączonego laptopa i patrzyłam co nowego na fb, kiedy wszedł mój chłopak.

- Hej kotku. Coś się stało?- Nie miał za wesołej miny. Wręcz przeciwnie.

- Powiedzmy. Mam do ciebie pytanie.- Zatrzymał się na chwilę. Chyba nie wiedział jak powiedzieć to co chciał. Trochę się bałam. Nie miałam pojęcia o co chodzi.- Powiedz, czy coś cię łączy z Zayn'em?

No i mnie zatkało. Nie chodziłam z Zayn'em, ani nic, lecz chciałam. Bardzo mi się podobał. Takie ciacho z niego.

- Dlaczego tak uważasz?

- Bo widzę jak na niego patrzysz? I jak on patrzy na ciebie?

“Chwila, co?! Jak on na mnie niby patrzy”

- Eeeeee…nie chodzę z nim.- Zrobiłam głupią minę i spojrzałam w podłogę.

- Ale wolała byś!- Wiedział. Nie miałam pojęcia jak z tego wybrnąć. Chciałam mu powiedzieć w jak najdelikatniejszy sposób, że naprawdę wolę Zayn'a.

- Liam, przepraszam. Masz rację wole Zayn'a, ale to co przeżyłam z tobą było naprawdę wspaniałe.- Wiedziałam że to co mówiłam było mega głupie. Nic innego nie przyszło mi do głowy.

- Dobra, przestań. Nie będę się z tobą kłócić. Wolisz Zayn'a to trudno.- Wyszedł z pokoju trzaskając drzwiami.

Położyłam się na łóżku i zaczęłam płakać.