Rozdział 6

(miesiąc po tamtym)

Oczami Harr'ego:

Dlaczego moje myśli zawsze muszą krążyć dookoła Asi?. Codziennie o niej myślę i nie mogę tego opanować. Gdybym chociaż miał u niej szanse. Niestety nie mam. Ona woli tego swojego sąsiada. Nie wiem co dokładnie jest między nimi, ale musi być duże, a przynajmniej większe niż do mnie. Spędza z nami czas, ale za krótko. Zawsze w pracy podczas przerw on jest z nią. Kiedy skończy zmianę wychodzą gdzieś razem. To strasznie denerwujące. Nie mam nawet okazji powiedzieć jej co czuje.

- Harry, słuchasz mnie? - Zapytał zdenerwowany Liam. Wydaje mu się, że Natalii bardziej podoba się Zayn.

- Owszem stary. Mogę powiedzieć ci tylko tyle: pogadaj z nią o tym!

- Ale co mam jej niby powiedzieć? Bo ja nie chciałbym jej stracić.

- Zapytaj się jej czy coś łączy ją z Zaynem.

- I co to niby da?

- Coś na pewno. Sorka chłopie. Muszę wyjść.

Wstałem z fotela, założyłem buty i wyszedłem. Bardzo chciałem się zobaczyć z Asią. Miałem nadzieję, że będzie w domu. Dotarłem pod jej dom, podszedłem do drzwi, zapukałem w nie. Kiedy drzwi się otworzyły chciałem coś powiedzieć, ale wyszła za nich jakaś kobieta po siedemdziesiątce.

- Eeeee. Dzień dobry? Jest Asia? - Zapytałem bardzo niepewnie.

- Oj, kochaniutki. Domy pomyliłeś. Dziewczyna o imieniu Asia mieszka tam. - Pokazała palcem dom obok.

- O matko. Przepraszam. - Zrobiło mi się głupio.

- Nic się nie stało. Do widzenia. - Z cichym śmiechem zamknęła drzwi.

Nie chcąc długo o tym myśleć ruszyłem do wskazanego domu. Powoli podszedłem do drzwi, zapukałem wystarczająco głośno, żeby usłyszała. Nic nie nastąpiło. Ponownie zapukałem. Znowu nic.

“Czyli jednak nie ma jej w domu” - pomyślałem.

Zrezygnowany usiadłem na schodach i wszystko wskazywało na to, że zasnąłem.

- Hej. Obudź się.- Otworzyłem oczy i ujrzałem boginię. Miała na sobie taki zestaw, a obok niej leżała deskorolka.

- Co ja tu robię? - Zorientowałem się, że leżę na jej schodach. Szybko wstałem.

- Nie wiem. Właśnie przyszłam, a ty spałeś.

Ach, no tak. Już wiedziałem co tu robiłem.

- Przyszedłem, bo chciałem z tobą porozmawiać. Mógłbym?

- Jasne. - Po tym otworzyła drzwi i pokazała, żebym poszedł za nią.

Nie miała tak dużego domu jak my, ale był uroczy. Pokazała, żebym usiadł na fotelu w salonie. Sama poszła zanieść deskę do jakiegoś pokoju.

- No to o czym chciałeś pogadać?- Zapytała gdy wróciła.

- Emmm.....Słuchaj, wiem że nie spędzamy ze sobą za dużo czasu, a dodatkowo ty wolisz.... no... tego chłopaka co zawszę z nim jesteś w tym barze, ale ja...... kocham cię. - Czekałem na jej reakcję. Nie odezwała się przez jakąś minute. Widać, że była w szoku.

Może jest beznadziejny, ale musiałam coś wstawić, żeby mnie koleżanka nie zjadła.

Wiem. Nie pisałam nic od niedzieli. To dlatego, że moja klasa miała wycieczkę, a ja na nią nie jechałam, więc nie miałam zbytniego natchnienia ( o ile byłam w domu). 

JAK NIE BYŁO MOTYWACJI TO NIE BYŁO ROZDZIAŁU!!!

Proszę, komentujcie.